ضمایر اشاره و صفات اشاره در انگلیسی + مثال ، کاربرد و ویدیو

ضمایر اشاره و صفات اشاره در زبان انگلیسی

در زبان انگلیسی، کلماتی مانند this، that، these و those نقش مهمی در جمله دارند و بسته به جایگاهشان می‌توانند به‌عنوان ضمایر اشاره یا صفات اشاره به کار بروند. این کلمات به ما کمک می‌کنند تا به اشیاء، افراد، مکان‌ها یا حتی مفاهیم انتزاعی اشاره کنیم — چه در نزدیکی ما باشند، چه دورتر.

🔸 ضمایر اشاره (Demonstrative Pronouns) جانشین اسم می‌شوند و به تنهایی در جمله می‌آیند.
🔸 صفات اشاره (Demonstrative Adjectives) قبل از اسم قرار می‌گیرند و آن را توصیف می‌کنند.

به بیان ساده‌تر:
اگر بعد از واژه‌هایی مثل this یا those، اسمی نیاید، با یک ضمیر اشاره سروکار دارید.
اما اگر بلافاصله بعد از آن‌ها اسم آمده باشد، آن کلمه صفت اشاره است.

✅ مثال برای مقایسه:

• This is delicious. → ضمیر اشاره (this به‌تنهایی آمده است)
• This cake is delicious. → صفت اشاره (this قبل از اسم cake آمده است)

در این مقاله به‌صورت کامل با تعریف، ساختار، تفاوت، کاربردها و مثال‌های متنوع از ضمایر اشاره و صفات اشاره آشنا می‌شوید؛ به‌طوری که پس از مطالعه آن، بتوانید به‌درستی از این ساختارها در مکالمه و نوشتار انگلیسی استفاده کنید.

ضمایر اشاره در زبان انگلیسی

ضمایر اشاره (Demonstrative Pronouns) کلماتی هستند که برای اشاره به اشیاء، افراد، حیوانات، مکان‌ها، مفاهیم یا زمان‌ها به‌کار می‌روند. این ضمایر، نقش جانشین اسم را دارند و به تنهایی در جمله می‌آیند.

به بیان ساده‌تر، زمانی که نمی‌خواهیم دوباره نام یک چیز را تکرار کنیم، از ضمیر اشاره برای اشاره به آن استفاده می‌کنیم. ضمایر اشاره می‌توانند فاصله (نزدیکی یا دوری) از نظر مکانی یا زمانی را نیز نشان دهند.

ضمایر اشاره پرکاربرد در انگلیسی:

ضمیر اشاره	نوع	کاربرد
this	مفرد نزدیک	اشاره به چیزی یا کسی که از نظر زمانی یا مکانی نزدیک است
these	جمع نزدیک	اشاره به چند چیز یا چند نفر که نزدیک هستند
that	مفرد دور	اشاره به چیز یا کسی که دور است یا قبلاً ذکر شده
those	جمع دور	اشاره به چند چیز یا چند نفر دورتر

مثال‌های ساده و کاربردی:

• This is a beautiful house.
  این یک خانه زیبا است. (اشاره به چیزی نزدیک و مفرد)
• These are my goals in life.
  این‌ها اهداف من در زندگی هستند. (اشاره به چند چیز نزدیک)
• That is a tall building.
  آن یک ساختمان بلند است. (اشاره به چیز دور)
• Those were amazing days.
  آن روزها فوق‌العاده بودند. (اشاره به زمان دور در گذشته)

---

نکات مهم درباره ضمایر اشاره:

• ضمایر اشاره به تنهایی در جمله می‌آیند و بعد از آن‌ها مستقیماً اسم نمی‌آید؛ برخلاف صفات اشاره که قبل از اسم قرار می‌گیرند.
• معمولاً بعد از ضمیر اشاره، یک فعل قرار می‌گیرد، مانند:
  • This is fun.
  • That was crazy.
• از بین ضمایر اشاره، فقط that می‌تواند به صورت مخفف (That’s = That is) استفاده شود:
  • That’s a great idea! (این یک ایده عالی است!)
• هرچند بیشتر مثال‌ها با افعال be همراه هستند (is, are, was, etc.)، اما شما می‌توانید از هر فعل دیگری نیز استفاده کنید:
  • This looks delicious.
  • That tasted amazing.

---

کاربردهای اصلی ضمایر اشاره در انگلیسی:

1. معرفی خود یا دیگران

ضمایر اشاره به‌ویژه this در موقعیت‌هایی مانند تلفن یا معرفی در جمع بسیار کاربرد دارند:

• Hi. This is Mike. Can I talk to Linda, please?
  سلام. من مایک هستم. می‌تونم با لیندا صحبت کنم؟
• This is my new friend, Peter.
  این دوست جدید من پیتر است.

2. اشاره به زمان

برای اشاره به زمان حال یا گذشته، از this و that استفاده می‌شود:

• This isn’t a good time.
  الان وقت مناسبی نیست.
• That was a terrible day.
  آن روز وحشتناک بود.

3. اشاره به مفاهیم انتزاعی

ضمایر اشاره فقط برای اشیای فیزیکی نیستند. می‌توانند برای مفاهیم غیرملموس نیز استفاده شوند:

• This is a serious issue.
  این یک مسئله جدی است.
• That was amazing!
  اون فوق‌العاده بود!

4. استفاده به عنوان مفعول

وقتی می‌خواهید بعد از فعل، مفعول بیاورید، می‌توانید از ضمیر اشاره به جای اسم استفاده کنید:

• Can I borrow this?
  می‌تونم این رو قرض بگیرم؟
• Look at that.
  اون رو نگاه کن.

---

ضمایر اشاره و ارتباط آن‌ها با اسم قبلی (Antecedent)

ضمایر اشاره معمولاً به چیزی اشاره دارند که قبلاً در جمله یا مکالمه مطرح شده است. به این مرجع قبلی، antecedent می‌گویند.

مثال:

See the red jacket? I want that.
ژاکت قرمز رو دیدی؟ من همونو می‌خوام.
در اینجا، that به red jacket اشاره دارد.

بیشتر بخوانید : گرامر وارونگی یا inversion در جملات انگلیسی + مثال و ویدیو

---

نحوه استفاده صحیح از ضمایر اشاره در نوشتار

هنگام نوشتن، باید دقت کنید که ضمیر اشاره به‌درستی و متناسب با تعداد و فاصله انتخاب شود:

نزدیک	دور
مفرد: this	مفرد: that
جمع: these	جمع: those

چند مثال کاربردی:

• Don’t touch the chocolate cupcake. That is mine.
  به کاپ‌کیک شکلاتی دست نزن. اون مال منه.
• I like these.
  من این‌ها رو دوست دارم.
• Throw those out!
  اون‌ها رو بنداز دور!

صفت اشاره در زبان انگلیسی چیست؟ (Demonstrative Adjective)

صفات اشاره (Demonstrative Adjectives) کلماتی هستند که قبل از اسم قرار می‌گیرند و برای اشاره به مکان، شخص، شیء، حیوان یا زمان به‌کار می‌روند. این کلمات با اینکه از نظر ظاهری کاملاً شبیه ضمایر اشاره هستند (this, that, these, those)، اما تفاوت مهمی با آن‌ها دارند:

ضمایر اشاره به‌تنهایی در جمله استفاده می‌شوند و جایگزین اسم هستند، اما صفات اشاره همراه با اسم می‌آیند و آن را توصیف می‌کنند.

مهم‌ترین صفات اشاره در انگلیسی:

صفت اشاره	نوع	کاربرد
this	مفرد نزدیک	اشاره به یک اسم مفرد نزدیک
these	جمع نزدیک	اشاره به چند اسم نزدیک
that	مفرد دور	اشاره به یک اسم مفرد دور یا قبلاً ذکرشده
those	جمع دور	اشاره به چند اسم دور یا مربوط به گذشته

---

مثال‌های ساده و کاربردی از صفات اشاره:

• This house is big.
  این خانه بزرگ است.
  → صفت اشاره this قبل از اسم house آمده است.
• Those flowers are beautiful.
  آن گل‌ها زیبا هستند.
  → those صفت اشاره برای اسم جمع flowers است.
• That cat was black.
  آن گربه سیاه بود.
  → در این جمله، that به عنوان صفت اشاره برای cat استفاده شده است.

---

تفاوت ضمیر اشاره و صفت اشاره

ویژگی	ضمیر اشاره	صفت اشاره
جایگاه در جمله	جایگزین اسم می‌شود	قبل از اسم می‌آید
همراهی با اسم	مستقل و بدون اسم	همیشه با اسم می‌آید
مثال	This is my book.	This book is mine.

---

صفات اشاره و نقش آن‌ها به‌عنوان Determiner

در گرامر انگلیسی، صفات اشاره نوعی determiner هستند؛ یعنی قبل از اسم قرار می‌گیرند و اطلاعاتی درباره آن ارائه می‌دهند (مثل نزدیکی، دوری، تعداد و …). به مثال زیر توجه کنید:

• I don’t like this restaurant. Let’s go to that café across the street.
  → در این مثال:
  • this برای اشاره به رستورانی نزدیک به گوینده
  • that برای اشاره به کافه‌ای دورتر

---

استفاده مفرد و جمع در صفات اشاره

هنگام استفاده از صفات اشاره، باید به مفرد یا جمع بودن اسم توجه داشته باشید:

• This tree is old. → این درخت قدیمی است. (اسم مفرد)
• These trees are old. → این درخت‌ها قدیمی هستند. (اسم جمع)

---

نمونه‌جملات بیشتر برای تمرین صفات اشاره:

• This shark is pregnant.
  این کوسه باردار است.
• That lady looks worried.
  آن خانم نگران به نظر می‌رسد.
• Put those tins in the cupboard.
  آن قوطی‌ها را در کمد بگذار.
• I’ll take these sandals.
  این صندل‌ها را برمی‌دارم.

تفاوت ضمایر اشاره و صفات اشاره در زبان انگلیسی

در زبان انگلیسی، کلمات this, that, these, those می‌توانند هم به‌عنوان ضمیر اشاره (Demonstrative Pronoun) و هم به‌عنوان صفت اشاره (Demonstrative Adjective) استفاده شوند. تفاوت این دو کاربرد در ساختار جمله و نقش آن‌ها در ارتباط با اسم است.

ویژگی	ضمیر اشاره	صفت اشاره
نقش در جمله	جایگزین اسم می‌شود	اسم را توصیف می‌کند
همراه با اسم	نه، بدون اسم می‌آید	بله، حتماً با اسم می‌آید
جایگاه در جمله	معمولاً قبل از فعل	قبل از اسم
مثال	This is my dog.	This dog is mine.

---

🔸 مثال‌هایی برای درک بهتر:

• This is my grandmother’s house.
  → این جمله از ضمیر اشاره استفاده می‌کند چون this به تنهایی و قبل از فعل آمده است.
• This house is my grandmother’s.
  → این جمله شامل صفت اشاره است چون this قبل از اسم house آمده است.
• Those are white cats.
  → Those به‌تنهایی به‌کار رفته و ضمیر اشاره است.
• Those cats are white.
  → اینجا those قبل از اسم cats آمده، پس صفت اشاره محسوب می‌شود.

---

تفاوت‌ها را با این دو جمله مقایسه کنید:

🔹 مثال ۱:

• This dog is mine. → صفت اشاره (this + noun)
• This is my dog. → ضمیر اشاره (this جایگزین dog شده)

🔹 مثال ۲:

• This cake smells delicious. → صفت اشاره
• This smells delicious. → ضمیر اشاره

---

مقایسه ساختاری ضمایر اشاره و صفات اشاره در زبان انگلیسی

ساختار	توضیح
Demonstrative Adjective + Noun	صفت اشاره همراه با اسم: This book, Those shoes
Demonstrative Pronoun	ضمیر اشاره تنها: This is good, Those are mine

---

📌 نمونه‌های بیشتر برای تمرین:

🔸 صفات اشاره:

• This house is beautiful.
• That car is Amy’s.
• These shoes are his.
• Those books are great.

🔸 ضمایر اشاره:

• This is beautiful.
• That is Amy’s.
• These are his.
• Those are great.

---

بیشتر بخوانید : گرامر Whether در زبان انگلیسی + مثال و توضیح کامل

✅ چند نکته مهم تفاوت ضمایر اشاره و صفات اشاره در زبان انگلیسی:

1. هرگز از ساختارهای اضافی مثل these ones یا those ones استفاده نکنید.
   فقط بگویید:
   ✅ I want these.
   ❌ I want these ones.
2. از ضمایر اشاره برای معرفی افراد نیز می‌توان استفاده کرد:
   • This is my friend Maryam.
     (این دوست من مریم است.)
3. در زبان فارسی، ضمایر اشاره فقط فاصله (نزدیک یا دور) را نشان می‌دهند، اما در انگلیسی، هم فاصله و هم تعداد (مفرد یا جمع) را مشخص می‌کنند:
   • These rings are gold.
     → این حلقه‌ها طلا هستند. (در انگلیسی: جمع نزدیک)
4. کاربرد مجازی یا انتزاعی ضمایر اشاره نیز رایج است:
   • Your relationship stresses you out. Do you want that in your life?
     (رابطه‌ات استرست می‌دهد. واقعاً می‌خواهی آن را در زندگی‌ات داشته باشی؟)
     → در اینجا that به یک مفهوم انتزاعی (رابطه) اشاره دارد، نه یک شیء فیزیکی.

---

ویژگی کلیدی	ضمیر اشاره	صفت اشاره
همراه با اسم؟	❌ ندارد	✅ دارد
نقش	جایگزین اسم	توصیف‌کننده اسم
مثال	That is amazing.	That book is amazing.

جمع‌بندی مقاله: ضمایر اشاره و صفات اشاره در انگلیسی

ضمایر اشاره و صفات اشاره هر دو برای اشاره به اشخاص، اشیا یا مفاهیم استفاده می‌شوند، اما کاربرد آن‌ها در جمله متفاوت است. صفات اشاره همراه با اسم می‌آیند و آن را توصیف می‌کنند، مانند: this book. اما ضمایر اشاره جایگزین اسم می‌شوند و به‌تنهایی در جمله ظاهر می‌شوند، مانند: this is good. شناخت تفاوت این دو برای درک بهتر جملات انگلیسی و صحبت‌کردن روان‌تر ضروری است. با تمرین مثال‌های مختلف، به‌راحتی می‌توانید این دو نوع واژه را از هم تشخیص دهید و به‌درستی به کار ببرید.

سوالات متداول درباره ضمایر اشاره و صفات اشاره در انگلیسی